Konstrukcje MultiPlate

MultiPlate MP200 - Konstrukcje wielopłaszczowe z blachy falistej ocynkowanej

Aprobata Techniczna IBDiM: Nr AT/2007-03-0247

Przepusty stalowe z blachy falistej ocynkowanej typu MultiPlate stosowane są w budownictwie drogowym do wykonywania obiektów inżynierskich od ponad 100 lat. Pierwsze zastosowanie tego typu konstrukcji miało miejsce w Ameryce Północnej oraz w Rosji, gdzie też narodziła się koncepcja ich wykorzystania w budownictwie drogowym i kolejowym.

Dziś konstrukcje podatne z blach falistych są powszechnie stosowane w budownictwie na całym świecie. Z uwagi na ich charakter pracy często nazywane są konstrukcjami podatnymi.

Konstrukcje podatne stosowane są do budowy:

przepustów,
mostów,
tuneli,
przejść podziemnych,
przejazdów gospodarczych,
przejść ekologicznych,
hangarów,
schronów dla ludności,
magazynów na amunicję,
obudów taśmociągów,
ciągów wentylacyjnych,
a także do wzmacniania i przebudowy istniejących obiektów inżynierskich.

Do najważniejszych zalet konstrukcji stalowych z blach falistych zaliczyć można:

szybki i łatwy montaż,
niższe koszty budowy w porównaniu do tradycyjnych konstrukcji żelbetowych czy stalowych,
prostotę konstrukcji,
minimalizację kosztów utrzymania zbudowanych obiektów,
uniwersalność systemu,
dużą nośność dzięki współpracy konstrukcji z otaczającym gruntem w przenoszeniu obciążeń,
możliwość wykorzystania konstrukcji do remontów istniejących obiektów mostowych, także ich wydłużania,
spełnienie warunku trwałości zgodnego z obowiązującym Rozporządzeniem.

Doświadczenia grupy ViaCon to kilka tysięcy realizacji konstrukcji podatnych z blach falistych zlokalizowanych w różnych częściach Europy, Azji oraz w Afryce i na Grenlandii, które to z posiadanym systemem zapewnienia jakości zgodnym z ISO 9001: 2000 oraz ISO 14001 pozwalają nam dobrze spełniać wymagania naszych klientów.

Konstrukcje MultiPlate MP200 produkowane są zarówno w naszym zakładzie Rydzynie jak i w Gävle Vägtrummor w Szwecji.

Konstrukcje MultiPlate MP200 produkowane są ze stali odpowiadającej normie PN-EN 10027-1:1994.

Blachy faliste wytwarzane są w procesie technologicznym polegającym na formowaniu arkuszy blach na zimno. Jednocześnie następuje wykonanie otworów na śruby. Po uformowaniu blach wykonuje się ścięcia krawędzi nadających skos. Końcowym procesem jest cynkowanie ogniowe, po uprzednim wytrawieniu i oczyszczeniu arkuszy blach.

Arkusze blach MP200 łączone są ze sobą za pomocą śrub M20 klasy 8.8. Śruby te odpowiadają wymogom europejskim określonym w normie ISO 898 - 1 GR. 8.8 U/S (M10 - M). Na osobne zamówienie istnieje możliwość zastosowania śrub klasy 10.9 oraz 12.9.
Długość śrub uzależniona jest od grubości łączonych blach oraz od miejsca łączenia w konstrukcji i wynosi od 32 mm do 75 mm.

Zasada pracy konstrukcji

Konstrukcje MultiPlate są konstrukcjami podatnymi i we współpracy z gruntem mogą przenosić bardzo duże obciążenia. Dzieje się tak dzięki włączeniu gruntu otaczającego konstrukcję do współpracy, co prowadzi do znacznych redukcji obciążeń przekazywanych na samą konstrukcję. Efekt zwiększenia nośności następuje też dzięki zjawisku przesklepienia gruntu. Redukcja nacisku gruntu na górna powierzchnię powłoki wynosi nawet do 70%.

Metody i zasady projektowania

Konstrukcje podatne projektuje się jako konstrukcje współdziałające z gruntem (otaczającą zasypką) przy udziale zjawiska przesklepienia.

Obiekty te jak wszystkie inne obiekty inżynierskie poddane są działaniom obciążeń stałych i zmiennych. Obciążenie stałe to otaczający grunt oraz warstwy nawierzchni drogowej. Ciężar własny konstrukcji stalowej, jako relatywnie mały, może być pominięty. Obciążenie zmienne przyjmuje się zgodnie z obowiązującymi normami. Konstrukcje podatne wymiaruje się w stanach granicznych nośności i użytkowania.

Projektując konstrukcję MultiPlate MP 200 należy posługiwać się poniższym algorytmem:

określenie funkcji projektowanego obiektu,
określenie kształtu dostosowanego do funkcji obiektu (pamiętać należy o wpisaniu skrajni dla tuneli komunikacyjnych, przejść i przejazdów podziemnych),
określenie wielkości projektowanego naziomu,
określenie rodzaju i wielkości obciążeń działających na konstrukcję,
wykonanie statyczno-wytrzymałościowych obliczeń sprawdzających,
sprawdzenie wymaganego przepływu wody - w przypadku przepustów i mostów,
określenie elementów dodatkowych (np.: ewentualnych żeber podłużnych dla konstrukcji typu Super - Span),
określenie technologii montażu,
określenie trwałości projektowanego obiektu,
wybranie sposobu zabezpieczenia antykorozyjnego,
szacunkowe określenie pracochłonności montażu.